Τρίτη, Απριλίου 25, 2006

Λαμπραντόρ σε ρε ματζόρε

Πάσχα δίπλα στη θάλασσα.
Μια μέρα είναι.
Image hosting by Photobucket

Προσπαθώ να μη σβήσει το κερί μου στον Επιτάφιο. Βλέπω παλιές φίλες που τώρα παντρεύτηκαν, έκαναν παιδιά - κάποτε, όμως, ήμασταν 15 και χαζεύαμε ατελείωτες ώρες στην παραλία τον πιο ωραίο γκόμενο της διπλανής γειτονιάς (που τώρα έχει κι αυτός παιδί, πάνε όλοι οι μύθοι της εφηβείας μας, ένας ένας). Τώρα μεγαλώσαμε - ή έστω, μεγάλωσαν, μάλλον αρκετά ώστε να γίνουν γονείς. Η Μαλβίνα νομίζω είχε πει ότι το να κάνεις παιδί σημαίνει ότι θεωρείς τα όσα έχεις ζήσει αρκετά ωραία ώστε να τα επαναλάβεις (ή κάπως έτσι).

Εγώ αφοσιώνομαι στο κερί μου. Μόνο ο Γκόρτσακοφ στριφογυρίζει στο μυαλό μου, πάνω κάτω με το κερί του. Πέρσι είχα κάνει Πάσχα στη Θεσσαλονίκη.
Image hosting by Photobucket

Και νόμιζα ότι η πόλη θα ξεχειλίσει φαντάσματα που θα με κυνηγήσουν. Έκατσα στο ίδιο παγκάκι όπως τότε, αλλά δεν έκλαψε κανένα άγαλμα. Μόνο φως υπήρχε. Γι'αυτό την αγαπάω.

Πάνω κάτω κι εγώ με το κερί μου. Έσβησε τόσες φορές, με άφησε στο σκοτάδι, μέχρι να πεταχτώ στον ύπνο μου από τα όσα μέλλονται στη ρωσοποιημένη Ιταλία μου, στον χώρο που κάνουμε σπίτι μας με μόνο έπιπλο την πίστη.

Υπάρχει τραγούδι για τη Φλωρεντία. Ταξιδιάρικο και όμορφο, όπως εκείνη. Για ακουστικά και τρένο.

Ονειρεύομαι ότι θα δω ξανά αυτό το αρμυρίκι
Image hosting by Photobucket

Αυτή τη θέα
Image hosting by Photobucket

λίγο πριν φτάσουμε σπίτι μας.
Εκεί που σβήνουν τα φώτα, και περιτριγυριζόμαστε από τον Άνταμ Σμιθ, τον wanna-be Onassis και τον Chesterfield on the rocks, σε μια τρελή ανταλλαγή εγκεφαλικών κυττάρων που από τη μία με παρηγορεί επειδή υπάρχει, από την άλλη με κάνει να πιω και να γελάσω περισσότερο, όσο τα μάτια του Δ. αστράφτουν, όπως κι αυτός. Με την Jackie Oh εφευρίσκουμε νέα μηνύματα για τον τηλεφωνητή μου, βράδι και Μάλαμας στον γυρισμό, μπύρες και Thievery Corporation στη Λευκάδα.

Τη βλέπω ήδη τη θέα.

Image hosting by Photobucket

Ταξιδεύω

5 Comments:

Blogger Λαμπρούκος said...

Και μεις ταξιδεύουμε μαζί σου. Λαθρεπιβάτες με ένα εισητήριο, το μπλόγκ σου. Α να χαθείς σκασμένη με έκανες μελό...

12:54 μ.μ., Απριλίου 25, 2006  
Blogger NetKerveros said...

Αυτή η χώρα που ζούμε είναι απίθανη ... ακόμα και αν μας κυνηγάνε φαντάσματα του παρελθόντος. Πολύ ωραίες οι φωτογραφίες (ειδικά το απέραντο γαλάζιο)

12:25 μ.μ., Απριλίου 26, 2006  
Blogger gelial said...

όλα ωραία και καλά, με ξενέρωσες με το Μάλαμα! :)
πάλι καλά που κατέβασα τους massive attack
φιλώ σε

12:41 μ.μ., Απριλίου 26, 2006  
Blogger drskafidas said...

ποσα χλμ έχεις κανει τον τελευταίο καιρό μαρκησία?????

4:19 μ.μ., Απριλίου 26, 2006  
Blogger andy dufresne said...

Αναγνώρισα Πόρο (ή Μικρό Γυαλό δεν το λένε;).
Επιστρέφω συχνά εκεί, είτε με Thievery, είτε με Massive, είτε με Death In Vegas, είτε με Pell Mell.

See'ya!

7:43 μ.μ., Μαΐου 10, 2006  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home

eXTReMe Tracker