Δευτέρα, Νοεμβρίου 21, 2005

Work for idle hands to do


Κατά την προσφιλή μου συνήθεια, έφυγα. Το σχεδίαζα, το φανταζόμουν - μάλλον, πρώτα το φανταζόμουν. Μετά το ήθελα. Το έβλεπα ως απαραίτητο. Ως μια απομάκρυνση που πάντα χρειάζομαι από κάποια πράγματα, ακόμα και από τους ανθρώπους που αγαπώ. Χωρίς αυτό να αλλάζει τίποτα. Αυτοί που αγαπάμε είναι πάντα μαζί μας.
Ένα βήμα πίσω, τέσσερις ώρες προς τα εδώ, που λέει και η Λένα. Ύστερα από αναβολές, συζητήσεις, τρεχάματα, πήρα ό,τι είχα (και κυρίως, δεν είχα) και έφυγα. Το βράδι πριν φύγω, μου ψιθύρισαν στ’ αυτί σ’αγαπώ πολύ και αυτό πήρα μαζί μου, γούρι.
Δεν ήρθα με σκοπό. Ο σκοπός μου λείπει. Δεν τα πάω καλά με τα σκόπιμα και τα άσκοπα. Οι αιτιολογήσεις μου είναι αδύναμες σε λογική βάση – απλώς, αν αισθάνομαι την ανάγκη για κάτι, πρέπει να το κάνω.


Το Λονδίνο βουϊζει από τον κόσμο. Τρεις εκθέσεις σε μια μέρα. The Three Emperors και Edward Munch στη Royal Academy of Arts, Rubens στη National Gallery. Η έκθεση των τριών αυτοκρατόρων της Κίνας ήταν κάτι τόσο εντυπωσιακό που πρέπει να το δει κανείς από κοντά για να καταλάβει. Τόση λεπτομέρεια που καταλήγει τελικά άσκηση χαρακτήρα – και ίσως ήταν αυτό. Μια έκθεση γεμάτη punctum – που τρυπώνουν διαρκώς στο studium: ο καβαλάρης με το τόξο, τα τέλεια μακριά δάχτυλά του, τα άνθη της ροδακινιάς, το σχέδιο στη ρόμπα του μικρού παιδιού που υποδέχεται τον αυτοκράτορα, η πινελιά στον πάπυρο – η άκρη της φαίνεται στον αέρα σχεδόν - το πινέλο της καλλιγραφίας, νιώθεις το χέρι που το κρατά. Πολλά από όσα έλεγε ο Barthes στην Επικράτεια των Σημείων (αν και μιλούσε για την Ιαπωνία), μπορεί να διαπιστώσει κανείς εδώ, στις βελονιές πάνω στις μεταξωτές αυτοκρατορικές ρόμπες. Αφοσίωση, υπομονή, ομορφιά.
Ο Munch, πέραν της γνωστής Κραυγής του, μάλλον άγνωστος στο ευρύ κοινό - με τον φίλο του τον Strindberg είχαν αναλάβει αντίστοιχα την εικονογράφηση και τα κείμενα του περιοδικού Quickborn. Προσχέδιο του εξωφύλλου υπάρχει στην έκθεση, όπως και πολλές αυτοπροσωπογραφίες του Munch – εντύπωση μου έκαναν τα μάτια του, σχεδόν ανύπαρκτα ή σβησμένα στους περισσότερους πίνακές του. Ενώ στις φωτογραφίες του που σώζονται, τα μάτια του είναι υπέροχα.
Από εκεί, τα βήματα σε βγάζουν στον Rubens. Στο μεγαλείο του σώματος, στις λεπτομέρειες των μυών, στην έκρηξη των χρωμάτων.
Κοινό στοιχείο και των τριών εκθέσεων (πέραν του ότι είναι πολύ καλές): ο κόσμος. Πλήθος κόσμου παντού, που με ενδιαφέρον βλέπει, αναζητεί, μαθαίνει από μια καλή έκθεση.

Το βράδι η ομίχλη δημιουργεί σκηνικά Προφητείας, Εξορκιστή, άντε Χίτσκοκ για όσους τρομάζουν εύκολα. Δεν βλέπεις μπροστά σου. Η ανάσα αχνίζει και αισθάνεσαι το αίμα να τρέχει στις φλέβες σου.
Κάτι τέτοιες στιγμές εκτιμάς ακόμα περισσότερο το κονιάκ.

11 Comments:

Blogger harry p. said...

Όπως μάλλον σου ξαναείπα, ήταν τις προηγούμενες μέρες και η αδερφή μου η Φ. στο Λονδίνο.

Περιέργως, φαίνεται ότι ακολουθήσατε τα ίδια μονοπάτια. Η μόνη μυρωδιά που πήρα εγώ ήταν τα βιβλία από τις εκθέσεις τις οποίες ανέφερες και το 2ο μου Barbour (πράσινο αυτή τη φορά) σε πργματικά εξευτελιστική τιμή.

Μου λέιπει πάρα πολύ αυτός ο κόσμος και απορώ γιατί δεν έχω ακόμα πάρει τη μεγάλη απόφαση να γυρίσω μόνιμα εκεί...

3:58 μ.μ., Νοεμβρίου 21, 2005  
Blogger Μαρκησία του Ο. said...

Είδες που έχουμε ίδια γούστα με την αδερφή σου; ;-)

δεν έχεις πάρει αυτή την απόφαση γιατί είναι πολύ σημαντική...

4:18 μ.μ., Νοεμβρίου 21, 2005  
Blogger drskafidas said...

zhleuw!!!!!!!!!!

6:42 μ.μ., Νοεμβρίου 21, 2005  
Anonymous Ανώνυμος said...

Tη Φριντα την προλαβες;

Φιλια γλυκα, να περασεις ομορφα.
Και μια ευχουλα κατω απο το μαξιλαρι σου:
"Ενα δρομο φωτεινο, μια προοπτικη ανταξια σου"

Βερα.

9:25 π.μ., Νοεμβρίου 22, 2005  
Blogger Μαρκησία του Ο. said...

Δεν την πρόλαβα αλλά δεν πειράζει...

σ'ευχαριστώ πολύ Βέρα μου...:)

πολλά φιλιά επίσης ΧΧ

12:10 μ.μ., Νοεμβρίου 22, 2005  
Blogger mindstripper said...

Αχ, φαντάζομαι θα είναι οι πάντες και τα πάντα ντυμένα στα Χριστουγεννιάτικά τους...

Όμορφες εικόνες.

Όμορφα να περνάς.
Πολλά φιλιά. :-)))

1:21 μ.μ., Νοεμβρίου 22, 2005  
Blogger polyvios eupatridis said...

όλα καλά, εκτός από τη μελαγχολική εισαγωγή. αντιλαμβάνομαι την ανάγκη για φυγή, ελπίζω όμως, όταν τελειώσουν οι εκθέσεις και οι βόλτες, καθώς και όταν πέσει η σκόνη, να ηρεμήσεις. μέχρι τότε, πέρνα καταπληκτικά.

1:36 μ.μ., Νοεμβρίου 22, 2005  
Blogger De(e)lumina said...

... Και δες και Dali. Λέει.

[για τη μελαγχολία σε καταλαβαίνω - και για τη φυγή επίσης. χρειάζεται μερικές φορές]

Το νησί αυτό, ομολογώ, έχει αρχίσει να με κουράζει αφάνταστα, αν και το Λονδίνο είναι ΑΛΛΟ πράγμα. Κάθε φορά όμως που γυρίζω στην Ελλάδα έχω ένα έντονο συναίσθημα οτι πρέπει συνέχεια να 'εξηγώ' (δικαιολογώ?) την ύπαρξή μου, τις επιλογές μου, τα πάντα. Η Αγγλία - με όλα τα στραβά της - σου δίνει μια αίσθηση ελευθερίας και αποδοχής μαζί.
Το τίμημα είναι η μοναξιά...

Να περάσεις super, άκου τον Πολύβιο, κάτι ξέρει!

9:57 μ.μ., Νοεμβρίου 22, 2005  
Blogger Μαρκησία του Ο. said...

Θα προσπαθήσω να πάω dee!
Νούμερο ένα στη λίστα είναι ο Nobuyoshi Araki στο Barbican...
όπως επίσης και η έκθεση για την Περσία στο Βρετανικό Μουσείο.

Και γω σε καταλαβαίνω για τις εξηγήσεις...αν και νομίζω ότι δεν φταίει η χώρα για το συγκεκριμένο...;-)

1:07 π.μ., Νοεμβρίου 23, 2005  
Blogger Rainman said...

Ομίχλη ακούω στα κεντρικά... χμ... Εδώ δεν ξέρω πως τα καταφέραμε και βρέχει non stop (χε, χε).

Ελπίζω να μην με κάρφωσες για την "Κραυγή" που έχω κρυμμένη στο πατάρι.

Να περνάς καλά. Πολλά φιλιά. :-)

9:06 μ.μ., Νοεμβρίου 25, 2005  
Anonymous Ανώνυμος said...

Londino: polykosmia, hxorypansh, kausaeria, skoupidia kai poly vromia, kykloforiako provlima, egklimatikotita, koinoniki reustotita, tromokratia, synexi astynomeusi kai parakolouthisi, akriveia, akriveia kai ksana akriveia..

..pou eksagorazontai me mpoliko xrhma, me diethnos anagnorismeno ekpaideutiko systhma, mouseia, gallery, nite-life, kai shopping. ti wraia!

To kalokairi pou feygoun san ta pontikia polloi londrezoi kai oi perissoteroi foitites tha deis ena allo Londino.

Ax, auta ta mouseia texnhs, to shopping, oi koultoures, oi kalitexnes, ginane ypotheta ston kosmaki pou zei misi zwh stis adyswpites mhtropoleis tis epoxhs mas.. h kali paideia itan panta ena kalo ypotheto, isos to poio kalo!

"londrezos poihths ths nyktas kai tis leras pou latrevei ton thganito mpakaliaro kai tis patates me ksydaki kai oxi tartar sauce"

1:29 μ.μ., Νοεμβρίου 29, 2005  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home

eXTReMe Tracker