Τρίτη, Μαΐου 09, 2006

Που ανθίζουν κάτω από τη γη


Μπρίκι. Οδηγίες γραμμένες σε μια κάρτα. Προσέχω να σε ακούσω. Δεν θέλω να μου φύγεις.
Δουλειά.
Ακουστικά στ'αυτιά.
Βραδινά τηλέφωνα. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που ζουν την κατάρρευση μεγαλειωδώς, όπως αξίζει σε μια κατάρρευση.
Σχέδια. Γέλια. Κουζίνα. Καναπές. Αγκαλιά. Βλέμμα. Συναυλίες. Νησιά. Γούρι.
Όλα γίνονται γρήγορα, τα βλέπω, όχι πια πίσω από το τζάμι της γυάλας μου, αλλά μέσα στον ωκεανό. Ξαφνικά.
Νέα μακρινά, μακρινός πια. Τόσο, που σαν να μην υπάρχεις.
Δύο πλατείες και δύο διασταυρώσεις μετά.
Κυκλώνω τετραγωνικά.
Κάνω τράκα τσιγάρα. Μου γελάς.
Οι Κυριακές είναι δρόμος.
Τα Σκύβαλα στην τσάντα μου.
Χτες, ύστερα από πολύ καιρό, έβαλα να ακούσω ποντιακά. Αν και δεν είμαι Ποντία, συγκινούμαι αφάνταστα. Μικρή έκλαιγα. Όταν έμαθα να τα χορεύω, το θεώρησα μεγάλο προσωπικό κατόρθωμα. Εγώ για τ' εσέν μόνον ζω.
Μέρες. Νύχτες.
Κι αν νομίζεις ότι ξέρεις, άσε και κάτι για μετά.
Τώρα σου χαμογελάω.

11 Comments:

Blogger Λαμπρούκος said...

δε μπορούσα να φανταστώ ότι θα έκανες ακόμα και τα ποντιακά ερωτική γραφή. Αλλά τελικά από το χέρι σου μάλλον όλα γίνονται...

10:30 π.μ., Μαΐου 09, 2006  
Blogger pascal said...

Δεν σε ξέρω παρά μόνο από τα κείμενά σου, αλλά γυναικείες ψυχές σαν και σένα σπανίζουν. Μπράβο. Χρειάζεστε αφάνταστα.

11:44 π.μ., Μαΐου 09, 2006  
Blogger Lady Elle said...

Έχω συχνά την εντύπωση πως οι άνθρωποι που αγαπάω θαμπώνουν, σαν μέταλλο που τρίφτηκε πολύ και δε φαίνεται πόσο πολύτιμο είναι, σε σημείο που το ξεχνούν και οι ίδιοι.
Και μετά, ξαφνικά, ξαναλάμπουν και ομορφαίνουν και με κάνουν κι εμένα να τους καμαρώνω.
Αρκεί να το πιστέψουν...

11:48 π.μ., Μαΐου 09, 2006  
Blogger drskafidas said...

mou ragizeis tin kardian!!!

11:59 π.μ., Μαΐου 09, 2006  
Blogger Godot said...

ω γαμώτο.
τώρα σε ανακάλυψα.
Ωραία είναι να βρίσκεις μακρινούς συγγενείς τελικά.

3:03 μ.μ., Μαΐου 09, 2006  
Blogger mindstripper said...

Είναι όμορφος ο ωκεανός. Ακόμα και με τις φουρτούνες του.

Φιλιά Πριγκιπέσσα. :-)

6:26 μ.μ., Μαΐου 09, 2006  
Blogger Godot said...

Κοιτούσα το Profile σου και όλες οι αναφορές σε PJHarvey, cave κλπ ήταν γνώριμες και ωραίες.
Αλλά εκεί που σας βγάζω το καπέλο ωραία μου Κυρία είναι στον Άμλετ.

9:20 μ.μ., Μαΐου 09, 2006  
Blogger Mantalena Parianos said...

Οι λέξεις σου κόβουν, Μαρκησία, την ψυχούλα μου σαν βούτυρο. Είναι πολύ σπουδαία (τέχνη) το να μπορεί κάποιος να εκφράζεται αφηρημένα - και συγχρόνως αυτό που εκφράζει να είναι τόσο μα τόσο συγκεκριμένο. Σκέψου π.χ. έναν πίνακα του Μιρό... Κάπως έτσι αισθάνθηκα, χωρίς υπερβολή. Μουτς

9:16 π.μ., Μαΐου 10, 2006  
Blogger vague tourist said...

«κάτω από τη γη»;

Α πα πα πα πα... Παναγία μου! Φτου! Φτου!

2:49 μ.μ., Μαΐου 10, 2006  
Blogger mauvais garçon said...

Ευχαριστώ. Επειδή μου θύμισες τον Ben. :-)

7:10 μ.μ., Μαΐου 10, 2006  
Blogger gelial said...

καταλαβαίνεις ότι μόλις μίλησες βαθιά στη καρδιά μου!
λοιπόνε, όποτε θες, σου διαθέτω το σύνολο των 15-20 ποντιακών μου σιντι και ό,τι άλλο θες θα το ψάξω να σ'το βρω.
σε φιλώ

8:13 μ.μ., Μαΐου 10, 2006  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home

eXTReMe Tracker