Τετάρτη, Ιουλίου 05, 2006

Et mon coeur n'était que vos pas

Photobucket - Video and Image Hosting


Είδα στο δρόμο την αγάπη.
Την αναγνώρισα.

Στα καθίσματα της αποβάθρας, ένας κύριος μεγάλης ηλικίας, διαβάζει την αγγλική έκδοση της Καθημερινής και τσουλάει ένα αναπηρικό καροτσάκι.
Στο καροτσάκι έχει τη γυναίκα του. Ένα ροζ κουβαράκι, σαν λουλούδι μαζεμένο μέσα σε μια ροζ ανοιχτή καπαρτίνα. Φοράει καπέλο. Σαν να κοιμάται. Ζαρωμένη στο κάθισμά της, με σκυμένο το κεφάλι, χωρίς να βλέπει τον κόσμο στην αποβάθρα που την κοιτά.
Ο άντρας διαβάζει την εφημερίδα του.

Έρχεται ο συρμός. Ο κύριος μπαίνει μέσα, τσουλώντας το καροτσάκι της γυναίκας του, βρίσκει ένα κάθισμα που μπορεί να καθίσει και να την έχει δίπλα του. Έχει το χέρι του στη ράχη του καροτσιού.
Ξαφνικά, το λουλούδι ξυπνάει. Σηκώνει το κεφάλι. Βλέπω ένα φωτεινό πρόσωπο, δύο μάτια μικρά, ζωντανά, νέα, εκείνη χαμογελάει. Τα δάχτυλά της είναι μακριά και νευρώδη. Τη φαντάζομαι να παίζει πιάνο, κοριτσάκι, με αεράτο φουστανάκι. Φοράει ακόμα τη βέρα της. Όλο χαμογελάει. Φοράει υπέροχα παπούτσια, στα πόδια που είναι ακουμπισμένα στα ειδικά στηρίγματα του καροτσιού. Τα πόδια αυτά έτρεχαν κάποτε σε συναντήσεις με τον αγαπημένο της, εκείνος με κομψό κοστούμι κι εκείνη με φουρώ. Θα της κρατούσε το χέρι κι εκείνη θα κοκκίνιζε από χαρά.

Κατεβαίνοντας από το βαγόνι, γύρισα να τους δω. Είχαν πιάσει την κουβέντα.
Ίσως για το που θα είναι η επόμενη βόλτα τους.

15 Comments:

Blogger UrbanTulip said...

Δεν ξέρω πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι να υπάρχει αυτή η αγάπη, όσο μεγαλώνει μαζί ένα ζευγάρι. Αλλά όσες φορές τη συναντώ, πιάνεται η καρδιά μου...ζηλεύω!

12:35 μ.μ., Ιουλίου 05, 2006  
Blogger Wilhelm said...

Eισαι ταλεντακι μαρκησια!Δε θα μπορουσα να σου αρνηθω ενα λινκ..μην ευχαριστεις τσαμπα ειναι:p

2:56 μ.μ., Ιουλίου 05, 2006  
Blogger mindstripper said...

Μερικά λουλούδια, ακόμα κι αν δεν προλαβαίνουν ν' ανθίσουν, είναι πιο όμορφα απ' όλα τ' άλλα.
Έτσι πιστεύει ο κηπουρός εκείνος που τα έχει πάντα στην πιο φωτεινή και περίοπτη θέση του κήπου του.
Γι αυτό και η ευωδια τυλίγει όποιον τυχερό περάσει από δίπλα τους.

Φιλιά πολλά Μαρκησία μας. :-)

2:58 μ.μ., Ιουλίου 05, 2006  
Blogger Mantalena Parianos said...

Μια σχέση που δεν γίνεται βαθύτερη κάθε μέρα (τι λέω; κάθε στιγμή), δεν αξίζει να τη ζεις.
Μια μικρή και άμυαλη

3:07 μ.μ., Ιουλίου 05, 2006  
Blogger Καπετάνισσα said...

Αυτή, ναι. Αγάπη γιγαντωμένη.

Κι οι δικές μας οι αγάπες, ανάπηρες περπατούν...

4:09 μ.μ., Ιουλίου 05, 2006  
Blogger gelial said...

:)
:)
:)
πλατύ χαμόγελο

4:37 μ.μ., Ιουλίου 05, 2006  
Blogger cp said...

Αυτη η αγαπη στα γηρατεια υπαρχει αν υπηρχε και στα νιατα, αν το ζευγαρι αυτο αγαπηθηκε πολυ, αν ωριμασαν ο ενας μεσα απο τον αλλο κι οχι ο ενας μεσω του αλλου.
Δεν πιστευω στη συνηθεια, ουτε στην υπομονη και τους κοινους στοχους, ουτε στο οτι κατι (οικογενεια?) που χτιζουν μαζι δυο ανθρωποι θα το αγαπησουν κι ολας. Γενικα δεν πιστευω οτι ολα γινονται με τον καιρο, αν δεν υπαρχει η αρχικη σπιθα.
Πιστευω μονο στο ταιριασμα και αν δυο ανθρωποι δεν ταιριαζουν, δε θα γερασουν τοσο γλυκα μαζι, δεν θα ειναι πιο ζηλευτοι κι απο φρεσκοερωτευμενο νεαρο ζευγαρι και δεν θα κανουν τους περαστικους να λαχταρουν να γυρισουν σπιτι τους και να παλεψουν να τους αγαπησει το ταιρι τους τοσο πολυ και για τοσο πολυ καιρο.

7:13 μ.μ., Ιουλίου 05, 2006  
Blogger Composition Doll said...

Τι τρυφερό!!! :)))))))

Φιλιά, ομορφιά μου!

9:30 μ.μ., Ιουλίου 05, 2006  
Blogger candyblue said...

Είσαι τυχερή.Τα πράγματα που βλέπεις ειναι σπάνια πια.
Όπως και συ είσαι σπάνια,που έχεις τη δύναμη και τα παρατηρείς

11:18 μ.μ., Ιουλίου 05, 2006  
Blogger άρχοντας Κώστας said...

:) πολύ όμορφο σκηνικό.

αλλά κι εσύ που το αναγνώρισες σημαίνει κάτι.

πόσοι και πόσοι δεν το πήραν χαμπάρι.

take care

12:40 π.μ., Ιουλίου 06, 2006  
Anonymous Κώστας Μακέδος said...

Να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους: είσαι εντελώς μελό. Αφελές και εφηβικό κείμενο, βγαλμένο από ημερολόγιο της Γ΄ Γυμνασίου. "Μοναχικό-κοριτσάκι-κοιτάζει-τους-άλλους-που-είναι-ευτυχισμένοι-και-αναρωτιέται-what's wrong with me". Ε, φτάνει. Α, χτες στο Synch έπαιζε Πλάτωνος. Όλη μέρα. Γιατί έβαψε τα χείλια της τόσο κόκκινα;

Άραγε αυτό το comment θα εμφανιστεί ή θα σβηστεί; Λέμε τώρα.

2:23 μ.μ., Ιουλίου 07, 2006  
Anonymous Selomb said...

Sorry ρε φίλε να σου κάνω μια ερώτηση...ποιοσ άντρας με τέτοιο επώνυμο παρατηρεί αν η Πλάτωνος έχει βάψει κόκκινα τα χείλια της αντί να ακούει τη μουσική της?και πάλι σόρρυ φίλε αλλά βαρέθηκα τα ευνουχισμένα γκέι αισθητικής αγοράκια σαν την πάρτη σου που θα θελαν πολύ να ξεχωρίζουν αλλά είναι του συρμού και κριτικάρουν σαν τον Ψινάκη..Όξωωωωω!

7:52 μ.μ., Ιουλίου 07, 2006  
Anonymous Jackie oh said...

Ευτυχώς υπάρχει και το μελό και καταλαβαίνουμε τη μαλακίa φίλε Μακέδο...αλλιώς θα καταλήγαμε κι εμείς στο Synch να αναρωτιόμαστε γιατι η Πλάτωνος έβαψε κόκκινα τα χείλια της..Porca mizeria

8:09 μ.μ., Ιουλίου 07, 2006  
Anonymous Κώστας Μακέδος said...

Είστε (εκτός από μελό) και αδαείς. Η Πλάτωνος δεν ήταν παρούσα, αυτός είναι στίχος της. Και βασικά είστε αδαείς όχι για τη Λένα (ντροπή σας), αλλά για τον Κώστα Μακέδο -δεν λέω καν ποιος είναι διότι θα έπρεπε να γνωρίζετε. Το Synch γενικά είναι απαράδεκτο, σ' αυτό συμφωνούμε. Εγώ πάντως τζάμπα πήγα, καλά γκομενάκια είχε, art farty μαλακίες για κορόιδεμα είχε (ήταν μια γκόμενα που έμοιαζε με τη Yoko Ono και τσίριζε στ' αυτιά όσων είχαν την ατυχία να είναι αρκετά ΓΑΜΑΤΟΙ για να μην της ζητήσουν να το βουλώσει. Εγώ είμαι ευγενικό -γκέι- αγοράκι κι έφυγα απλώς)-τι άλλο να ζητήσει κανείς; Α, ξέρω, λίγο "βαθυστόχαστα" κείμενα, Μάρω Βαμβουνάκη (αλλά με αναφορά στον Barthes, γιατί είμαστε ΚΑΙ ψαγμένοι εκτός από μελαγχολικοί). Κάντε μου τη χάρη και γλείψτε ναρκισσιστικά τις πληγές σας, παρακαλώ... Πάω να κάνω τα κακά μου.

10:21 μ.μ., Ιουλίου 07, 2006  
Anonymous Πάνος Σουπιάδης said...

Κώστα Μακέδο είσαι χοντρός αλλά σε πάω. Ο αναστοχασμός σου πάνω στα όρια του μελό και τα χείλη της Πλάτωνος με άφησε άβδανο. Το έχω πει ξέρεις και στην αγαπημένη Σταυρίνα Πρεβεδώρου, δε φτάνει μόνο να δείξεις μπούτι. Ο κόσμος θα καυλώσει αλλά για να χύσει πρέπει να πονέσει κιόλας. Είθε μια νέα διαλεκτική να ξεπηδήσει από αυτή τη συνέυρεση.

8:04 μ.μ., Ιουλίου 08, 2006  

<< Home

eXTReMe Tracker