Σάββατο, Ιουλίου 15, 2006

Mistakes that you do mean

Photobucket - Video and Image Hosting

Έχω ανάγκη να εξαφανίζομαι.
Να μη μιλάω.
Και κυρίως, να μην εξηγούμαι.

Όταν εμφανίζομαι ξανά, όπως τα σαλιγκάρια, οι μέρες μοιάζουν με Σάββατα. Τεράστιες βόλτες, σαχλαμάρες στα μαγαζιά, συζητήσεις που δεν είμαι σίγουρη ότι καταλήγουν κάπου αλλά πρέπει να γίνονται. Εξάλλου, δεν καταλήγουν όλα κάπου. Για την ακρίβεια, τίποτα δεν καταλήγει πουθενά. Αλλιώς θα βαριόμασταν αφόρητα.

Εξάλλου τι είναι η τελεία; άλλη μία να βάλεις δίπλα της, έγινε αποσιωπητικά.

Αυτό που είναι διαφορετικό ορίζεται αρνητικά: δεν είμαι αυτό που είσαι εσύ, εσύ δεν είσαι αυτό που είμαι εγώ. Δεν είσαι οι άλλοι…Αυτό το ρημάδι το Ουδέτερο δεν το βλέπω να συμβαίνει, παρά μόνο στα χαϊκού. Εμείς μοιάζουμε καταδικασμένοι στους ετεροπροσδιορισμούς.

Ένα μικροσκοπικό κουτάκι που είχα χάσει αλλά ξαναβρέθηκε με έκανε να ανοίξω μια μικρή ρωγμή στον τοίχο μου, για να βγω και να σε κοιτάξω, παραγγέλνοντας Kaiser, γελώντας, προσπαθώντας να καταλήξουμε σε νησί. Ακούμε το Fuck You σε ζωντανή τηλεφωνική αναμετάδοση από τη συναυλία των Archive.

Στον πάνω όροφο του Soul ξεποδαριαζόμαστε όλο το βράδι στον χορό (ελέω Quilombo πάλι), τα κρουστά φτάνουν τα όρια της έκστασης, ειδικά αν σε έχει πιάσει και το μοχίτο ή έχεις τους καλύτερους παρτενέρ.

Ο κόσμος χορεύει αλλά δεν κοιτάζεται, παρά μόνο όταν είναι να ζητήσει συγνώμη για να περάσει από μπροστά σου και να βγει έξω.

Μετά τον τελικό του Μουντιάλ, είδαμε και ό,τι προλάβαμε από το Όσα Παίρνει ο Άνεμος. Γιατί είμαστε μελό. Σιγά το νέο.

Οι ακάλυπτοι λένε τις δικές τους ιστορίες.
Ούτε ξέρω πόσες φορές άκουσε το Αλίμονο σ'αυτούς που δεν αγάπησαν του Μητροπάνου η γειτόνισσά μου. Έκλαψε, έβαλε τις φωνές στο τηλέφωνο.
Μου λέει, μου τη δίνει όταν κλαις.
Δεν κατάλαβα τι εννοούσε και δεν τον ρώτησα.
Στην επανάληψη, μια ολόκληρη Κυριακή. Μετά έβαλε μπουγάδα και ήσυχη άπλωνε τα ρούχα της.

Τι ωραίος ο Πλάτων Ριβέλλης. Στην προηγούμενη εκπομπή της Εποχής των Εικόνων, έφερε τις θαυματουργές του φωτογραφίες, μίλησε για τον Paul Strand, την Diane Arbus και τον Jeff Wall, με γλυκύτητα, σαφήνεια, χωρίς εξυπνακισμούς και φανφάρες.

Δίπλα στη θάλασσα όλα μοιάζουν μικρά.

Είναι καλοκαίρι και αυτό δεν αλλάζει.

Bebe - Siempre me quedara

Mano Negra - Noche de accion

Red Hot Chilli Peppers - My Friends

5 Comments:

Anonymous Μανώλης Μαυρομάτης said...

«Κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι, φίλες και φίλοι τηλεθεατές του Πρώτου Καναλιού της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης στην Ελλάδα και στην Κύπρο, το κλειστό των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων παίρνει φωτιά. Οι παίκτες εισέρχονται στον αγωνιστικό χώρο υπό τις επευφημίες του κόσμου, αυτού του υπέροχου κόσμου, που ανεξαρτήτως σωματειακής τοποθέτησης, πέρα από μικρο-οπαδισμούς και χουλιγκανισμούς καφενείων είναι απόψε στο πλευρό της εθνικής ομάδας. Όλοι οι καλύτερες παίκτες είναι και πάλι κοντά μας: το μελό, η ναρκισσιστική αυτοαναφορικότητα, η μιζέρια που κλείνει το μάτι στον καθρέφτη, οι επιδεικτικές αναφορές στη μπουρδοφιλοσοφία, η απεγνωσμένη προσπάθεια να κοινωνήσουμε το κενό μας σε άλλα κενά πρόθυμα να το εισπράξουν ως σημείο της δικής τους αυταπόδεικτης ανωτερότητας και τα οποία με τη σειρά τους θα κάνουν στη συνέχεια το ίδιο από τα δικά τους blogs, η ψευδοποιητικότητα που παραπέμπει στο υπό της Γώγου ρηθέν «βλέμμα στα μάτια της συννεφένιας γκόμενας» και, βέβαια, να μην ξεχάσουμε να το αναφέρουμε, στη θέση του προπονητή, αυτής της περήφανης αλεπούς των ευρωπαϊκών γηπέδων που συγκέντρωσε όλα αυτά τα ταλέντα μαζί, η Μαρκησία του Ο. Ζούμε μεγάλες στιγμές, κυρίες και κύριοι, ανεπανάληπτες στιγμές. Και δεν απομένει παρά μόνο το σφύριγμα της έναρξης του μεγάλου τελικού…»

6:55 μ.μ., Ιουλίου 15, 2006  
Blogger Μαρκησία του Ο. said...

Τι έγινε Μαυρομάτη;

δεν σε αφήνουν πια να μεταδίδεις αγώνες και το έριξες στην παλαβή;

μπάι δε γουέι, σου έφυγε και ένα λαθάκι:

δεν είναι οι καλύτερες παίκτες, αλλά οι καλύτεροι παίκτες.

7:37 μ.μ., Ιουλίου 15, 2006  
Blogger Γιάννης Μαμουζέλος said...

Μανώλη, τα αίματα έχουν ανάψει για τα καλά εδώ στο κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, όπου οι δύο ομάδες είναι έτοιμες να κονταροχτυπηθούν για τον τίτλο της χρονιάς, το Παγκόσμιο πρωτάθλημα αυτοαναφορικότητας και αντιδημιουργικής γραφής.

Οι παίχτες είναι όλοι παρόντες, πλην της αυτοτιμωρίας που έχει μία κόκκινη από τον ημιτελικό και του ψυχικού τραύματος που υπεβλήθη σε αρθροσκόπηση πριν από μια εβδομάδα.

Ο διαιτητής κύριος Ζακ Λακάν του συνδέσμου της Γαλλίας μαζί με τους βοηθούς του Ζακ Ντεριντά και Ζαν Μποντριγιάρ εισέρχονται στον αγωνιστικό χώρο. Τέταρτος διαιτητής για απόψε ο Φρίντριχ Σλέγκελ του συνδέσμου της Γερμανίας.

Ας ευχηθούμε να είναι ένα ακόμα συναρπαστικό παιχνίδι σ' αυτό το εξαιρετικό πρωτάθλημα αυτολύπησης και οι θεατές να μη διστάσουν να κόψουν τις φλέβες τους κατά καντιανή βούληση. Είθε να κερδίσει το ποδόσφαιρο.

Πάμε σε ένα διαφημιστικό διάλειμμα και σε λίγο, πάλι χαζοί...

9:11 μ.μ., Ιουλίου 15, 2006  
Blogger Κοκοβιός said...

Διερωτώμαι, πόσο μαλάκας, πόσο κότα πρέπει να είναι ένας άντρας για να μπαίνει ανώνυμα σε ένα μπλόγκ σαν αυτό επιχειρώντας να μειώσει την κάτοχό του.

Τα πράγματα είναι απλά: Δεν σου αρέσει, μην το διαβάζεις.
Θες να διατυπώσεις τη διαφωνία σου, κάν'το με επιχειρήματα κι όχι με όρους "πιάτσας".
Σεβάσου τον κόπο αυτού που το έγραψε, βγάλε το σκασμό μπροστά στη θέλησή του να επικοινωνήσει ουσιαστικά με τους φίλους του. Μείνε στη ουσία και όχι στον τρόπο που μετέρχεται ο άλλος για να εκφράσει αυτό που θέλει.
Μην πας να καπελώσεις την κρίση των υπόλοιπων αναγνωστών, μη γίνεσαι τόσο φασίστας, μη ζηλεύεις τόσο απροκάλυπτα κοιτώντας τη δική σου γενική ανεπάρκεια.
Αλλά εδώ δεν τίθεται θέμα απαρέσκειας, μιλάμε για εμμονή και εμπάθεια.

Μαρκησία, μπορείς να εξακολουθείς να αγνοείς τους ψυχωτικούς. Και μόνο ότι δεν του σβήνεις τα σχόλια (όπως έχεις κάθε δικαίωμα να κάνεις), αποδεικνύει ποιος πραγματικά έχει τα κότσια απ΄τους δυο σας.

9:40 μ.μ., Ιουλίου 15, 2006  
Blogger Γιάννης Μαμουζέλος said...

«Κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι, επιστρέφουμε εδώ, στο κλειστό των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων, όπου το επίπεδο του παιχνιδιού παραμένει υψηλό. Οι θεατές στις κερκίδες έχουν δημιουργήσει μια εκπληκτική ατμόσφαιρα ενώ στον αγωνιστικό χώρο όλοι οι παίκτες δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Βέβαια, ορισμένοι φανατικοί επιχειρούν να αμαυρώσουν το γιορτινό κλίμα απαιτώντας από τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας να μην φωνάζουν συνθήματα υπέρ της. Ευτυχώς, αυτοί δεν αποτελούν παρά μια μικρή μειοψηφία –κι εκτός αυτού είναι κι αδερφές.
Εν τω μεταξύ, παρατηρούμε ότι ο προπονητής των γηπεδούχων ετοιμάζει αλλαγές: στη θέση της Απέλπιδος Ανάγκης για Προσοχή θα μπει σε λίγο ο -κυπριακής καταγωγής- Φόβος Μέλλοντος, ο οποίος έχει ήδη σηκωθεί για ζέσταμα στην άκρη του τερέν. Να δούμε τι έχει στο μυαλό του ο δαιμόνιος αυτός προπονητής, ο οποίος σίγουρα δεν έχει πει ακόμη την τελευταία του λέξη. Ποιος άλλωστε μπορεί να ξεχάσει την εμπνευσμένη του κίνηση στον ημιτελικό κόντρα στους Φλώρους Με Διδακτορικό, όταν δύο λεπτά πριν από τη λήξη της παράτασης τοποθέτησε στην επίθεση τον –επίσης κυπριακής καταγωγής- Απόφοιτο Δημοτικού, ο οποίος σκόραρε ανενόχλητος ενώ ο τερματοφύλακας αναστοχαζόταν.
Καθώς ο διαιτητής κ. Λακάν ετοιμάζεται να σφυρίξει σε λίγο τη λήξη της κανονικής διάρκειας του παιχνιδιού -το οποίο, σε προ ημερών συνέντευξή του στο έγκυρο αθλητικό περιοδικό του Παρισιού “Deconstructing Sports” χαρακτήρισε ως «Ένα άλλο στάδιο του καθρέφτη, μια ετερότητα ΜΕΣΑ στην ετερότητα»- το ενδιαφέρον κορυφώνεται. Ποιος θα ανακηρυχθεί πρωταθλητής διανοητικού αυνανισμού; Είναι φανερή η ένταση στα πρόσωπα των φιλάθλων…»

10:30 μ.μ., Ιουλίου 15, 2006  

<< Home

eXTReMe Tracker